تولیدمحتوا با موضوع پیشگیری از سقط جنین

🌙 لالایی‌هایی که هرگز خوانده نشدند

نه همه، که تنها برخی…  
برخی از ما، در پیچ‌وخم تصمیم‌ها، در تنگنای ترس‌ها و ناامیدی‌ها، دست به انتخابی می‌زنیم که صدای آینده را خاموش می‌کند.  
سالی نیم میلیون نوزاد، پیش از آن‌که فرصت گریه‌ی نخست را بیابند، در سکوتی بی‌پایان ناپدید می‌شوند.  
لالایی‌هایی که هرگز خوانده نشدند، گهواره‌هایی که هرگز تاب نخورده‌اند، و چراغ‌هایی که پیش از روشن شدن، خاموش شدند.

در حالی که کشورمان در آستانه‌ی بحران پیری جمعیت ایستاده، ما بی‌آن‌که بدانیم، آینده را از خود دریغ می‌کنیم.  
این آمار، هم‌سنگ مرگ‌های جاده‌ای‌ست؛ اما بی‌صدا، بی‌تابوت، بی‌تشییع…  
نه برای قضاوت، که برای تأمل می‌نویسم:  
آیا می‌دانیم هر جنین، شاید روزی چراغ خانه‌ای باشد؟  
شاید صدای خنده‌ای که دل خسته‌ای را شفا دهد؟  
شاید دستی که پیری‌مان را نوازش کند؟

بیایید به جای قضاوت، به فهم نزدیک شویم.  
به جای خاموشی، به روشنایی.  
و به جای حذف آینده، به ساختنش.